Vogelaar

De vogelaar die gespannen en zwijgend met een verrekijker een kant op blijft kijken. Als de spelers hem vragen waar hij naar kijkt, legt hij zijn wijsvinger op zijn lippen en maant ze stil te zijn. Dan fluistert hij dat hij ‘er’ niet heen durft te gaan (waarheen weten de kids dus gewoon nog niet). Maar misschien dat ‘het’ te lokken is met gaarheidsfluitjes.

De spelers moeten die gaan halen bij de kok. Gaarheidsfluitjes zijn instrumentjes waarop gebraden eenden blazen als ze gaar zijn, zoiets als ketel-kokend-water-fluitjes, maar dan anders. Zodra de spelers terug zijn met de fluitjes laat de vogelaar de spelers door de verrekijker kijken. De spelers zien dan de volgende post.